بدون دیدگاه

هیپرهیدروزیس چیست؟

عرق کردن مکانیسم طبیعی بدن برای خنک کردن خودش می باشد. اما برخی از مردم عرق بیشتری نسبت به مقدار مورد نیاز برای خنک سازی را تولید می کنند که این تعریق بیش از حد بدن تحت عنوان هیپرهیدروزیس شناخته می شود. حدود 2 الی 3 درصد مردم تحت تاثیر این وضعیت قرار می گیرند.

دلایل هیپرهیدروزیس

دو نوع دسته بندی برای هیپریدروزیس تحت عنوان اولیه و ثانویه وجود دارد.

هیپرهیدروزیس اولیه

در هیدروزیس اولیه، که شایع ترین نوع می باشد، علت تعریق بیش از حد شناخته شده نیست. این نوع اغلب در دوران کودکی یا نوجوانی شروع می شود و تمایل دارد تا کف دست ها، پاها، زیر بغل و گاهی صورت و پوست سر را تحت تاثیر قرار دهد. به ندرت، هیدروزیس نوع اولیه تمامی بدن را تحت تاثیر قرار می دهد. استرس و اضطراب می تواند تعریق را بدتر کند اگرچه این وضعیت می تواند در آب و هوای گرم و  یا سرد اتفاق بیافتد، ولی معمولا در درجه حرارت های بالاتر وضعیت بدتر است. بسیاری از افراد مبتلا به هیپرهیدروز اولیه سابقه خانوادگی در این بیماری دارند. گاهی اوقات هیپریدروزیس در طول زمان خود به خود بهبود پیدا می کند.

هیپرهیدروزیس ثانویه

هیپرهیدرزیس ثانویه زمانی اتفاق می افتد که تعریق بیش از حد ناشی از یک وضعیت پزشکی باشد. این نوع ممکن است بر تمام بدن تاثیر بگذارد. برخی از علل احتمالی ایجاد آن عبارتند از: دیابت، پر کاری غده تیروئید، چاقی، یائسگی، عفونت، آسیب اعصاب به دلیل بیماری یا جراحت، برخی از داروها (به ویژه داروهای ضد افسردگی) و به ندرت برخی از تومورها.

اثرات هیپرهیدروزیس

عرق کردن بیش از حد می تواند از نظر اجتماعی شرم آور باشد. این مشکل ممکن است باعث لکه دار شدن لباس ها، اختلال در روابط زناشویی و تعاملات اجتماعی گردد. هیپرهیدروزیس کف پا ممکن است نه تنها به بد بو شدن پاها منجر شود، بلکه ممکن است باعث تخریب کفش نیز گردد. افراد دارای هیپرهیدروزیس کف دست، اغلب هنگام دست دادن از خیس و سرد بودن دستشان خجالت می کشند. آنها ممکن است در استفاده از صفحه کلید و سایر تجهیزات الکترونیکی مشکل داشته باشند. عرق کردن بیش از حد می تواند پوست شما را مستعد عفونت های پوستی همچون زگیل و مرض قارچی پوست سازد. برخی از بیماری های دیگر پوست، از جمله اگزما و بثورات (راش)، غالب اوقات در افراد مبتلا به هیپرهیدروزیس اتفاق می افتند.

اگر از تعریق بیش از حد رنج می برید، باید با پزشک متخصص مشورت کنید. او می تواند تعیین کند که آیا شما نیاز به آزمایش های مربوط به علل ثانویه دارید یا نه و همچنین می تواند توصیه هایی در مورد روش های درمان این مشکل برای شما داشته باشد.

درمان هیپرهیدروزیس

مراقبت از خود (Self-care)

راه های درمان با تغییر شیوه زندگی که می توانند به کاهش تعریق و بوی مربوطه کمک کنند عبارتند از:

  • حمام روزانه
  • پوشیدن لباس و کفش ساخته شده از مواد طبیعی که نفوذ هوا داشته باشند.
  • تعویض مکرر جوراب ها
  • پوشیدن جوراب های رطوبت زدا
  • تعویض کفش ها، یک جفت کفش را 2 روز پشت سر هم نپوشید.
  • پابرهنه بودن، زمان هایی که امکان پذیر است
  • اجتناب از هر گونه تحریک کننده برای تعریق (مانند غذای تند و یا کافئین).

استفاده از ضد عرق

ضد عرق موضعی حاوی نمک های آلومینیوم، ممکن است به کاهش عرق کمک کند و دئودورانت ها نیز به کاهش هر گونه بوی نامطبوع منفی کمک خواهند کرد.

ضد عرق ها به صورت اسپری، محلول و پودر در دسترس هستند. آنها باید به صورت روزانه تا زمانی که بهبودی کامل دیده می شود استفاده شوند و پس از آن مقدار مصرف آنها کمتر گردد. عوارض جانبی آنها شامل سوزش پوست و خارش می باشد.

یونتوفورزیس

یونتوفورزیس، می تواند برای درمان هیپرهیدروزیس کف دست و  کف پا در صورت مفید نبودن ضد عرق، مورد استفاده قرار گیرد.

(Iontophoresis) یونتوفورزیس شامل استفاده از دستگاه خاصی است که یک جریان ولتاژ پایین را از طریق پوست دست ها یا پاها از طریق پد های مرطوب با آب شیر عبور می دهد. زمان این درمان حدود 15-20 دقیقه طول می کشد و در ابتدا نیاز است به صورت روزانه انجام شود. هر چند پس از مدتی این نیاز کمتر می شود. عوارض جانبی احتمالی شامل التهاب پوست است.

داروهای آنتی کولینرژیک

بعضی از داروهای آنتی کولینرژیک خوراکی مانند پروپانتلین (Pro-Banthine نام تجاری) و oxybutynin (نام تجاری Ditropan) ممکن است گاهی برای کاهش عرق کردن تجویز شوند اما ممکن است عوارض جانبی مانند افزایش ضربان قلب، مشکلات ادراری، تاری دید، خشکی دهان و یبوست ایجاد کنند. داروهای آنتی کولینرژیک نیز می توانند از طریق iontophoresis استفاده شوند.

 

سم بوتولینوم

تزریق بوتولینوم نوع A (بوتاکس) برای مقابله با هیپریدروزیس زیر بغل موثر است. سم بوتولینوم اعصاب سمپاتیک (که به طور طبیعی عرق را کنترل می کند) را از طریق تحریک غدد عرق متوقف می سازد و بین 4 تا 12 ماه موثر می باشد. عوارض جانبی به طور کلی کمترین مقدار است، اما ممکن است مقداری درد در محل تزریق و عرق جبران کننده در مناطق دیگر بوجود آید.

تزریق بوتولینوم نوع A همچنین برای درمان هیپریدروزیس در کف دست ها و پاها استفاده می شود، اگر چه این درمان بسیار پیچیده تر است. بیهوشی موضعی به طور کلی برای این تزریق ها مورد نیاز است و عوارض جانبی تزریق بوتاکس به کف دست ممکن است شامل ضعف موقت عضلات دست باشد.

جراحی

درمان جراحی برای هیپریدروزیس گاهی اوقات که درمان های دیگر مفید نباشند، در موارد شدید مورد استفاده قرار می گیرد. یکی از انواع درمان جراحی برای هیپریدروزیس زیر بغل، حذف غدد عرق از زیر بغل است. روش های مختلفی برای حذف غدد عرق وجود دارد، از جمله لیپوساکشن، کورتاژ (یک روش جراحی مخصوص) و تخریب غدد لنفاوی با لیزر.  عوارض جانبی بستگی به نوع روشی که استفاده می شود، متغیر است، به هر حال ریسک برگشت این مشکل، با این درمان وجود دارد.

سمپاتکتومی توراسیک آندوسکوپی (ETS) (Endoscopic thoracic sympathectomy) روشی است که گاهی اوقات برای درمان هیپرهیدروزیس شدید، معمولا کف دست، که به درمان های دیگر پاسخ نداده است مورد استفاده قرار می گیرد. این روش شامل بریدن اعصاب سمپاتیک صلبی است که تامین کننده غدد عرق در دست و بازو هستند و نیاز به یک بیهوشی عمومی دارد.

عوارض مرتبط با ETS عبارتند از:

  • هیپرهیدروزیس جبرانی – عرق بیش از حد در جاهای دیگر بدن (این یک عارضه رایج است)
  • عود پس از چند سال
  • سندرم هورنر (یک عارضه که در یک طرف چهره تاثیر می گذارد، منتج به یک پلک افتاده، کاهش حجم مردمک چشم و کاهش عرق در آن طرف صورت می شود).

به طور خاص، ETS برای افرادی است که تحت تاثیر هیپرهیدروزیس شدید قرار دارند و به درمان های دیگر پاسخ نمی دهند. از آنجا که هر دو نوع جراحی ممکن است عوارضی داشته باشد که ممکن است شدید باشد، مهم است که با پزشک متخصص و جراح، استفاده از آنها بدقت مورد بحث قرار گیرد.

بفرست به دوستات :
فهرست